คลื่นใต้น้ำเชิงพาณิชย์ เมื่อสมการราคาในสายการผลิต EV กำลังเปลี่ยนไป
การขับเคลื่อนนวัตกรรมยานยนต์สีเขียวท่ามกลางสภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบันเต็มไปด้วยความกดดันรอบด้าน โดยเฉพาะผู้ผลิตรายใหญ่ที่ต้องเผชิญกับภาวะต้นทุนแกว่งตัวรายสัปดาห์ อันเป็นเหตุให้เกิดความเสี่ยงเชิงโครงสร้างที่อาจกัดกร่อนผลกำไรขององค์กรลงทีละน้อย
การเร่งสร้างความมั่นคงในห่วงโซ่อุปทานท้องถิ่นเพื่อลดความเสี่ยงจากสถานการณ์โลก ทว่าสิ่งนี้กลับกลายเป็นดาบสองคมที่ลดทอนอำนาจการต่อรองลงอย่างนัยสำคัญ ส่งผลให้เผชิญความเสี่ยงทันทีหากซัพพลายเออร์รายใดรายหนึ่งประสบปัญหาหรือปรับขึ้นราคาตามใจชอบ
แรงกดดันจากวัตถุดิบสีเขียว และผลกระทบต่อโครงสร้างราคา
ตัวแปรใหม่ที่กำลังสร้างความปวดหัวให้กับนักวางแผนกลยุทธ์คือส่วนเพิ่มราคาสิ่งแวดล้อม ซึ่งรายการต้นทุนเหล่านี้ถูกฝังอยู่ในทุกชิ้นส่วนของแพลตฟอร์มรถยนต์รุ่นใหม่
- อุปทานที่ถูกผูกขาดโดยผู้เล่นรายอื่น: ผู้เล่นที่เข้ามาในตลาดช้าจึงตกอยู่ในฐานะผู้ซื้อสำรองที่มีอำนาจการเจรจาต่ำ
- กับดักกำไรที่ซ่อนอยู่ในคำว่าความยั่งยืน: การขาดเกณฑ์มาตรฐานในการวัดมูลค่าที่แท้จริงของการลดคาร์บอนในสายการผลิต
- ข้อบังคับทางกฎหมายที่เข้มงวด: แต่จะลามไปถึงความน่าเชื่อถือขององค์กรในสายตาของผู้ถือหุ้นและหน่วยงานกำกับดูแล
จากปัญหาเหล่านี้ทำให้เห็นเด่นชัดว่าระบบสัญญาคงที่แบบรายปีไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไป
การปฏิวัติกลไกราคาด้วยดัชนีตลาดกลาง
แนวคิดการใช้ฐานข้อมูลสากลช่วยสร้างบรรทัดฐานใหม่ที่ทั้งสองฝ่ายสามารถยอมรับร่วมกันได้ ส่งผลให้กระบวนการจัดซื้อมีความโปร่งใสและตรวจสอบได้อย่างเป็นระบบในทุกขั้นตอน
ช่วยให้องค์กรสามารถคำนวณต้นทุนวัตถุดิบแยกออกจากค่าพลังงานและส่วนเพิ่มราคาสีเขียวได้อย่างชัดเจน และเปิดโอกาสให้ค่ายรถยนต์สามารถทดสอบราคาได้อย่างเป็นธรรมโดยไม่ถูกเอารัดเอาเปรียบ
แบบจำลองต้นทุนล่วงหน้าและประโยชน์เชิงพาณิชย์
ฝ่ายวิศวกรรมสามารถใช้ดัชนีตลาดในการทดสอบความไวของราคาต่อผลกำไรของโครงการ และช่วยให้การจัดสรรทรัพยากรเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุดภายใต้งบประมาณที่จำกัด
ในยุคที่อุตสาหกรรมยานยนต์ต้องแข่งขันกันด้วยความเร็วและความคุ้มค่าของต้นทุน
แนวทางปฏิบัติเพื่อปกป้องกำไรในยุค EV
โดยมี 5 คีย์สำคัญที่จะช่วยยกระดับมาตรฐานการบริหารจัดการในห่วงโซ่อุปทาน
1. ปรับโครงสร้างข้อตกลงทางการค้าใหม่
กำหนดรอบการปรับราคาที่สอดคล้องกับความผันผวนจริงของตลาดเช่นรายไตรมาสหรือรายเดือน
2. การจัดทำระบบ Should-Cost Modeling
ผสมผสานข้อมูลวิศวกรรมการผลิตเข้ากับดัชนีราคาวัตถุดิบเพื่อสร้างแบบจำลองต้นทุนที่ถูกต้อง
ขั้นตอนที่ 3: การตรวจสอบและรับรองมาตรฐานวัตถุดิบสีเขียว
ห้ามยอมรับส่วนเพิ่มราคาสีเขียวโดยไม่มีเอกสารสิทธิ์หรือหลักฐานกระบวนการผลิตที่ตรวจสอบได้
4. การสร้างระบบสื่อสารภาษากลางภายใน
จัดตั้งคณะทำงานร่วมกันระหว่างฝ่ายจัดซื้อ ฝ่ายการเงิน และฝ่ายความยั่งยืนเพื่อประเมินทิศทางราคา
ขั้นตอนที่ 5: การกระจายความเสี่ยงเพื่อลดการพึ่งพาแหล่งผลิตเดียว
แม้จะเน้นการผลิตในประเทศแต่ต้องรักษาทางเลือกในการจัดซื้อจากซัพพลายเออร์อย่างน้อยสองรายในแต่ละชิ้นส่วนสำคัญ
ไปที่เว็บไซต์